بازديد کنندگان کنوني

ورود به سایت






دریافت رمز عبور
هموندي (عضويت)

لینک Rss مطالب

ADP Global CMS ADP Global CMS ADP Global CMS
 
شکوه گندم زار نسخه PDF چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط Irandidar   
17 خرداد 1392 ساعت 19:11

 

 

شکوه گندم زار

 

  سراینده: زنده یاد دکتر سیدعباس مصباح 

 

 صدایت را دوست دارم

 صدایی که از پشت چپرهای گندم زار می‌آید

 صدایی که از شحنه ی داس ها نمی‌ترسد

 و از صمیمیت دشت‌های شبزده می‌آید ...
 
 
 
 
 

 

 

 

  زنده یاد دکتر سید عباس مصباح در سال 1330 خورشیدی در اراک به دنیا آمد. از کودکی شعر می سرود. تحصیلات خود را تا پایان دوره ی متوسطه در اراک به انجام رسانید. سپس در دانشگاه تهران و در رشته ی پزشکی پذیرفته شد و در سال 1362 با تخصص اعصاب و روان از دانشکده ی پزشکی دانش آموخته شد. سروده های ایشان در محافل ادبی و فرهنگی خوانده و با استقبال اهل دل روبرو می شد. دکتر مصباح در چهاردهم  اسفندماه سال 1391 در جزیره ی کیش درگذشت. بخشی از سروده های ایشان در ایران دیدار به چاپ رسیده است.

 

 Image

 

 

 

 

   شکوه گندم زار

 

  سراینده: زنده یاد دکتر سیدعباس مصباح

 

 Image

 

 

شکوه گندم زار

 

 

 صدایت را دوست دارم

 

 صدایی که از پشت چپرهای گندم زار می‌آید

 

 صدایی که از شحنه ی داس ها نمی‌ترسد

 

 و از صمیمیت دشت‌های شبزده می‌آید

 

 و از صافی زلال رودخانه می‌گذرد

 

 و از بیخ گوش‌های بی اعتنای رود می لغزد

 

 و بر بال های کبوتران گمنام امواج می‌نشیند

 

 و در گوش بیمارم زمزمه می‌شود

 

 و به گوشواره های تاولی ام می چسبد

 

 آه ای تمام صمیمیت فریاد!

 

 آه ای تمام جمعیت پریشان بغض!

 

 ای طبیعت مصلوب و گمشده!

 

 ای آخرین صدای صداها!

 

 ای آخرین صدای صداها...!

 

 

 

 چهار سوار سرنوشت

 

 

 در امتداد فصل مهربانی

 

 همراه با رویش سبز عاطفه

 

 چگونه چهار سوار سیه پوش سرنوشت

 

 به یکدیگر پیوستند

 

 

 چهار رودخانه ی گمنام انتظار

 

 با قلب های سرخ عطش

 

 به دریای آبی مرمره پیوستند

 

 چگونه اولین کلام بوسه شد

 

 و آغوش، آخرین ایستگاه نوازش بود

 

 و چهار فنجان چای

 

 با دست‌های مهربان عاطفه

 

 تعارف شد

 

 و چهار سوار سیه پوش سرنوشت

 

 نوشیدند

 

 و مدیترانه ی آبی در چشم‌هایشان جوشید

 

 فقط مدیترانه می‌داند

 

 که مهربانی چقدر آبی بود

 

 کبوتران میدان ایمونونو می‌دانند

 

 سپیدی عظیم عاطفه را

 

 چگونه چهار سوار سیه پوش سرنوشت

 

 با دست‌های سپید کبوتر، جامه دریدند

 

 و به دریای سیاه بخشیدند

 

 و ناگهان دریای سیاه، سپید شد

 

 و روح ملوس و طاهر مادر

 

 با رضایت

 

 این چهار سوار سپیدپوش را

 

 بدرقه کرد

 

 

 

 

نظر ها
افزودن جدید
ناشناس   |78.38.168.xxx |2013-06-11 13:10:32
ممنون شعر زیبایی بود که لطافت روحی شاعر را
نشان می داد روحش شاد و یادش گرامی
مسعود   |151.240.172.xxx |2013-06-16 13:32:14
روانش شاد باد با شعرهایش که اینقدر زیباست
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
آدرس سایت:
عنوان:
قالب نوشته:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
 

3.20 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

تاریخ بروز رسانی ( 18 خرداد 1392 ساعت 20:46 )
 
< بعد
 
ADP Global CMS ADP Global CMS ADP Global CMS